Kirchberg in de sneeuw

15 juni 2017

Winter, heerlijk, op naar de sneeuw. Dit jaar naar Kirchberg in Oostenrijk. Er wordt veel sneeuw verwacht dus ik ben erg benieuwd. De heenreis gaat redelijk snel, we staan maar even in de file. Uiteindelijk doen we er 12 uur over. Het dorp ziet er erg gezellig uit.

Accomodatie

We rijden een steile helling op en zien daar ons huis voor de komende week. Een gezellig huis met een woonkamer/keuken, 3 slaapkamers en een balkon met prachtig uitzicht op het dal. We zijn allemaal best moe van de reis dus na het eten gaan we nog even kaarten en daarna vroeg naar bed. Bij het wakker worden zien we dat het sneeuwt.

Na het ontbijt regelen we alle materialen en gaan we de skipassen kopen. Dit kost best veel tijd dus eerst maar wat drinken in het dorpje. Dan terug naar het huis om daar te gaan eten. Maar we hebben er totaal geen rekening mee gehouden dat het al de hele dag behoorlijk sneeuwt en we een steile helling op moeten. Het is moeilijk om omhoog te komen. Met slippende banden lukt het niet, ook achteruit rijden is geen optie. Wat nu? Sneeuwkettingen dan maar. Dit is best moeilijk en duurdt langer dan verwacht. Volgens een Oostenrijkse gastvrouw van een hotel blokkeren wij haar weg. Deze vrouw blijft maar vanaf haar balkonnetje staan roepen dat we daar weg moeten. Eindelijk lukt het met sneeuwkettingen om 1 auto naar boven te rijden.

Voor de andere auto zoeken we beneden een garage. Het naar boven komen duurt op deze manier 2,5 uur en de afstand is maar 200 meter. Eerst dan maar even ontspannen door op een plastic kinderslee naar beneden te sleeën haha, dat gaat echt heel hard naar beneden.

Snowboarden

De volgende ochtend ontbijten we op ons gemak en kleden ons daarna om, klaar om de piste op te gaan. Het is toch vakantie dus we gaan niet te vroeg op pad. Nu eerst even kijken of ik nog wel kan snowboarden na een jaar. Het is toch ieder jaar weer even wennen en ik ga met bibberende beentjes de eerste afdaling tegemoet. Nou, dat valt best mee, het is net als fietsen, je verleert het nooit.

Het is heerlijk zo in de sneeuw en de rust om je heen. Als ik op mijn snowboard sta dan heb ik een gevoel van totale leegte, rust en ontspanning in mijn hoofd. Daarnaast het uitzicht op de bergen met de besneeuwde bergtoppen en soms een zonnestraal, echt een fantastisch gevoel. Zo’n dagje snowboarden kost toch best veel energie en dat vind ik zo fijn aan wintersport, je bent de hele dag lekker bezig en in de avond lekker loom en moe, maar wel voldaan.

Skiën

Dit jaar heb ik beloofd om een dagje te gaan leren skiën. Ik kan niet eens normaal blijven staan op de ski’s, laat staan skiën. Dit heb ik 1 keer geprobeerd in Nederland en dat ging echt niet omdat mijn benen dan los van elkaar alle kanten op zwabberen. Geen succes dus, daarna nooit meer gedaan.. Maar goed, belooft is beloofd.. Gelukkig kan ik ski’s en schoenen lenen van kennissen die ook toevallig in dit gebied zijn.

En ja hoor, alsof ik nog niet zenuwachtig genoeg ben, gaat het ook nog heel hard sneeuwen. Ik moet maar zo denken, ik kan alleen maar zacht vallen op die verse sneeuw. Daar sta ik dan op de babypiste, op ski’s. Ik moet hier wel heel erg aan wennen.. Er wordt me verteld wat ik moet doen en ik doe mijn best maar jeetje wat vind ik dit eng. Die benen van mij willen steeds een andere kant op.

Eerst gaan we een met de lopende band als lift maar na een paar keer gaan we met de sleeplift nog wat hoger. En dan ineens sta ik boven, o jee, wat nu. Ik denk bij mezelf, rustig blijven, je kunt het, gewoon doen. Ik ga met kleine bochtjes naar beneden, zolang ik bezig ben gaat het goed maar zodra ik even stil kom te staan durf ik niet meer. Qua gewichtsverplaatsing is snowboarden net andersom dan skiën. Maar toch gaat het best goed en ik val maar 1 keer. Ik ben stiekem best een beetje trots op mezelf.

Terug naar het huis om te lunchen. En vanmiddag gaan we lekker rodelen. Er is een tweepersoons skilift waar je ingaat met een houten slee. Wat gaaf is dit! De baan zit vol hobbels waardoor je af en toe een aardige smak maakt. Soms ga je zo hard dat het moeilijk is om te remmen. Als we allemaal veilig beneden zijn gaan we ergens lekker uit eten. Ik hou van de sneeuw.

 

logo amanda travel lichter

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *